Po spędzeniu trochę ponad 20 godzin z Valor Mortis mogę śmiało stwierdzić, że jest to produkcja, która obok innego wampirzego (wrakirskiego?) tytułu znad Wisły jest czymś, z czego każdy polski gracz powinien być dumnym w 2026 roku. Ale zacznijmy od samego początku.
W głowie się nie mieści
Valor Mortis zabiera nas do alternatywnej wersji XIX-wiecznej Europy, którą włada Napoleon Bonaparte. Wojska cesarza podczas pochodu na wschód zostają zatrzymane przez enigmatyczną zarazę, która zmienia żołnierzy Małego Kaprala w bestie wyciągnięte rodem z dobrego (czyli obrzydliwego) body horroru. W tym momencie poznajemy głównego bohatera całej opowieści, Williama Dowsetta – żołnierza Gwardii Imperialnej, który budzi się w masowym grobie z amnezją oraz głosem samego cesarza w głowie. Naszym zadaniem będzie odkrycie przyczyn obecnego stanu rzeczy oraz zastanowienie się nad sensem wojny i istnienia.
Valor Mortis, One More Level / Lyrical Games, 2026.
O fabule w Valor Mortis na pewno można rzec, że zaprezentowana jest w bardziej przystępny sposób niż na przykład w takim Dark Souls. Mamy tutaj pełnoprawne przerywniki filmowe, wiele kluczowych informacji jest nam wprost podawanych, a nawet przyjdzie nam podjąć klika decyzji, które przesądzą o finale zadań pobocznych – choć niestety nie będą miały wpływu na główną historię. A szkoda, bo czułem w kilku momentach, że gra starała się poruszyć trudne moralne dylematy, jak wykorzystanie dzieci w działaniach dywersyjnych, które nadawałyby głębi całej opowieści, ale robiła to dość powierzchownie.
Bohaterowie, których spotkamy na swojej drodze, są za to bardzo ciekawie napisani. Często natkniemy się na postacie wielowymiarowe, enigmatyczne i do bólu pragmatyczne. Mają oni też swoje cele i nie zawahają się wykorzystać Willa jako środka do ich spełnienia. Jedyne, do czego mogę mieć zarzut, to ich czas antenowy, który jest zdecydowanie za…